کپی رایت چیست؟ 

کپی رایت یا حق مالکیت معنوی نوعی حق مالکیت است که در مورد تولیدات نرم افزاری و بطور کلی آنچه محصول بکارگیری فکر است معنا می شود.به بیان دیگر این قانون بهره مادی صاحب اثر را تضمین میکند.و به این ترتیب کپی بردارای و یا چاپ اثر را بدون کسب رضایت وی (که معمولا با پرداخت وجه میسر است) ناممکن میکند.

کپی رایت در ایران 

در کشور های خارجی خصوصا کشور های پیشرفته، راههای متعددی برای استفاده از این قانون میسر است.لیسانسها و یا پروانه های متعددی تدوین شده که هر مولف و یا صاحب اثر می تواند اثر خود را طبق پروانه مورد نظر خود منتشر نماید.  در ایران هم قوانینی در جهت حمایت از حقوق مولفین تدوین و تصویب شده است که آن جمله می توان به قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم افزارهای رایانه ای اشاره کرد. با اینحال به جهت آنکه ایران هنوز در زمره کشورهای پذیرنده قانون کپی رایت جهانی در نیامده است، هنوز مرز مشخصی برای استفاده مجاز و غیر مجاز از نرم افزار های خارجی وجود ندارد. انبوه نرم افزارهای قفل شکسته، کرک و سریال غیر مجاز که در بازار فراوان است، به خوبی مبین این مطلب است.

 موج سرقت

 در جوامع اخلاق مدار معمولا بین هنجارها و نابهنجار ها، باید ها و نباید ها و بالاخره اعمال نیک و بد مرزی است که بمدد وجدان اجتماعی مورد تایید قرار می گیرد. در این میان گاه دین بعنوان سازو کار و پیکره اخلاق مداری، مرز بین نیک وبد را تا مرزهای یقین فرومیشکافد و تصویری روشن از آنچه باید و آنچه نباید ارائه میدهد.

در دین ما مال حرام بعنوان عامل گرفتاری دنیا و آخرت مطرح است و حق مردم از حقوقی است که از آن صرف نظر نمی شود. حال اگر استفاده غیر مجاز نرم افزار ها و کپی های بی حد و حصر مصداق حق الناس باشد، چند سال فرصت لازم است که لوازم جلب نظر هزاران صاحب حق که هزاران برنامه نویس و نویسنده و گرافیست و فلان و بهمان را شامل می شود کسب کنیم؟

آیا این سوال مضحکی است اگر حداقلی ازعقل و شرع در یک وجود جمع باشند؟